پانزده سال است که در آلمان زندگی میکنم و همیشه دوست داشتم که موسیقی را یاد بگیرم. عاشق صدای ویولن بودم و بالاخره تصمیم گرفتم که آموزش ویولن را شروع کنم. آلمانیام بد نبود ولی با انگلیسی راحتتر بودم. کلاسهای دانشگاه را به زبان انگلیسی سر کرده بودم و در محل کارم هم نسبتا خوب آلمانی صحبت میکردم و به قول معروف کارم را راه میانداختم. برای همین تنها چیزی که بهش فکر نکرده بودم و برایم اهمیتی نداشت، زبان استاد بود. اما تازه وقتی که آموزش موسیقی با مدرس فارسی زبان را شروع کردم، متوجه اهمیت این موضوع شدم.
یادگیری ویولن؛ علاقهای که بالاخره جدی شد
همانطورکه گفتم همیشه عاشق موسیقی و مخصوصا ویولن بودم. به نظرم ساز خیلی خاصی میآمد و بدم نمیآمد که خودم هم بتوانم این ساز را بنوازم. کلا مدل شخصیتیام این شکلی است که از هر چیزی که خوشم میآید دوست دارم که امتحانش کنم. اما خب، توی ایران هیچوقت فرصتش پیش نیامد که موسیقی یاد بگیرم. وقتی هم که مهاجرت کردم، درگیر هزار تا داستان مختلف شدم و تنها چیزی که به آن فکر نمیکردم، یادگیری موسیقی بود.
بعد از مهاجرتم، درگیر درس و دانشگاه شدم و طول کشید تا راه و چاه زندگی در این جا را یاد بگیرم و به قول معروف جای پایم را در این کشور سفت کنم. به خاطر همین اصلا تمرکز نداشتم که به چیزهایی مثل موسیقی فکر کنم. بعدش هم دخترم به دنیا آمد و وظایفم به عنوان یک پدر بیشتر شد و فکرم مشغولتر.
یک روز حوالی 40 سالگیام که زندگی روی غلتک افتاده بود، تصمیم گرفتم که به علاقهمندیهایم برگردم و یادگیری ویولن اولویت زیادی برایم داشت. یکی از چیزهایی که این تصمیم را جدیتر کرد، ویولنیستی بود که تقریباً هر روز در مسیر برگشت از محل کار میدیدم. کنار خیابان میایستاد و مینواخت و هر بار عدهای دورش جمع میشدند. من هم چند دقیقهای میایستادم و گوش میدادم. صدای ویولن او دوباره همان علاقه قدیمی را در من زنده کرده بود.
با کمی پرسوجو یک آموزشگاه در حوالی محل کارم پیدا کردم، هرچند که هزینهها بالا بود ولی تصمیمم را گرفته بودم، هر طور که شده، یادگیری این ساز را شروع کنم. بالاخره آموزش را با یک استاد انگلیسی زبان شروع کردم.
تجربه یادگیری ویولن زیر نظر استاد انگلیسی زبان
کلاس شروع شد و سرشار از هیجان بودم. همه چیز خوب پیش میرفت. استادم حسابی کارکشته بود و من هم علاقهی زیادی از خودم نشانم میدادم. همین باعث شد که در مدت کوتاهی روی نتخوانی، آرشهکشی، تکنیکهای مختلف و تمرینهای پایه مسلط شوم. به مرور پیشرفت میکردم و قطعات کلاسیکی که دوست داشتم یک روزی خودم بتوانم بنوازم را یاد میگرفتم. واقعا خوشحال بودم که ویولن را به زندگیام اضافه کردهام.

تا اینکه یک ویدئو مسیر یادگیری من را تغییر داد. یک روز که داشتم همینطور توی اینترنت میچرخیدم و اجراهای مختلف از اساتید را تماشا میکردم به یک اجرا از استاد پرویز یاحقی رسیدم. چهارمضراب شور!
راستش قبلا هم اجراهایی از ویولن ایرانی شنیده بودم ولی آن روز نمیدانم چه اتفاقی در وجود من افتاد که یک دل نه صد دل شیفتهی ویولن نوازی ایرانی شدم.
ویولنی که برای من معنای دیگری پیدا کرد
تا آن زمان ویولن برای من بیشتر یک ساز کلاسیک بود، اما وقتی اجرای قطعات ایرانی با ویولن را شنیدم، انگار این ساز را از زاویهی دیگری دیدم. همان ساز بود اما جملهبندیها، تحریرها، فواصل و حالوهوای موسیقی برایم خیلی آشنا بود.
نمیدانم دلیل این تغییر سلیقه، افزایش سن بود یا دوری از ایران؟ هرچه که هست من تصمیم را گرفتم که آموزشم را بر اساس موسیقی ایرانی پیش ببرم. میدانستم که استاد انگلیسی زبانم نمیتواند این قطعات را به من آموزش دهد. به همین دلیل، آموزشم را با او قطع کردم و دنبال یک استاد ایرانی گشتم تا بتواند عمق این موسیقی را به من بچشاند.
بعد از کلی پرسوجو نتوانستم در آلمان استاد فارسیزبان و ایرانی پیدا کنم. برای همین دست به دامن اینترنت شدم. دربارهی آموزش آنلاین موسیقی چیزهایی شنیده بودم ولی تا آن موقع در برابرش خیلی مقاومت میکردم. در نهایت یک آموزشگاه پیدا کردم که اساتیدی داشتند که در آموزش قطعات ایرانی ویولن تخصص داشتند.
آغاز آموزش موسیقی با مدرس فارسی زبان
من به این دلیل سراغ کلاس آنلاین با استاد ایرانی رفته بودم چون منطقی بود که یک استاد ایرانی بهتر میتواند موسیقی ایرانی را به من یاد دهد. اما به مرور متوجه یک نکتهی مهم دیگری هم شدم و آن هم تأثیر زبان مدرس در آموزش موسیقی بود. همانطور که گفتم زبان انگلیسی من خوب بود و حتی به آلمانی هم نسبتا خوب حرف میزدم ولی با اینحال، وقتی خودم را سر کلاس استاد انگلیسی زبانم با استاد ایرانیام مقایسه میکردم، متوجه یک موضوع مهم شدم. من متوجه شدم که با استاد ایرانیام خیلی بهتر ارتباط برقرار میکنم و نکاتش را بهتر و سریعتر متوجه میشوم، هرچند که کلاس آنلاین بود.
وقتی با استاد انگلیسیزبانم کلاس داشتم، اگر چیزی را متوجه نمیشدم، معمولاً سعی میکردم با همان کلمات و اصطلاحاتی که بلد بودم سؤالم را بپرسم. اگر میخواستم دربارهی حس یک جمله یا چیزی که در اجرایم درست به نظر نمیرسید توضیح بدهم، باید کمی بیشتر فکر میکردم که چطور منظورم را بیان کنم. اما حالا دیگر این مشکل را نداشتم. با کلمات خیلی ساده، منظورم را می رساندم و استاد خیلی سریع متوجه منظور من میشد.
مثلا خیلی راحت میگفتم: «که اینجای قطعه رو هر چقدر تمرین میکنم بازم خشک درمیآد.» یا «من این جمله رو اجرا میکنم ولی هرکاری میکنم نمیتونم اون حالت! اون حالتِ… » که یک دفعه استاد میگفت: «آوازگونهاش؟» میگفتم: «دقیقا نمیتونم این حس آوازگونه رو در بیارم.»
درواقع ارتباط خیلی ساده شده بود و من و استاد خیلی وقتها لازم نبود که زیاد فکر کنیم و یا انرژی صرف کنیم که حرفمان را با کلمات دقیق ادا کنیم. گاهی حتی با حالات چهره یا حتی یک سری اشارات منظور هم را میفهمیدیم.
من به مرور متوجه شدم که در آموزش موسیقی، زبان فقط وسیلهای برای انتقال اطلاعات نیست. همانطورکه موسیقی سرشار از حس است، بخشی از روش آموزش و انتقال آن هم به صورت حسی پیش میرود. تا وقتی که این ارتباط حسی بین هنرجو و استاد شکل نگیرد، بخش زیادی از آموزش به درستی منتقل نمیشود.

چرا کلاس موسیقی آنلاین با استاد ایرانی گزینهی مناسبی برای مهاجران است؟
زبانشناسان معتقدند که بخش زیادی از احساسات در زبانهای دوم و سوم از بین میرود. مخصوصا وقتی که پای یک هنر احساسی مانند موسیقی در میان باشد. این موضوع وقتی خیلی اهمیت پیدا میکند که قصد داشته باشید، موسیقی ایرانی کار کنید و یا مثل من قطعات ایرانی را یاد بگیرید.
درواقع مثالهایی که استاد میزند و حتی واژههایی که انتخاب میکند، روی درک هنرجو تأثیر زیادی دارد. من وقتی با مدرس ایرانی، آموزش میدیدم، احساس میکردم منظورش را سریعتر و راحتتر متوجه میشوم. نه به این دلیل که مدرس قبلیام خوب نبود. اتفاقاً از او چیزهای زیادی یاد گرفتم ولی استاد ایرانیام، هم با هدف موسیقایی من هماهنگتر بود و هم میتوانستم با زبان مادریام دربارهی ظرافتهای موسیقی با او صحبت کنم. گاهی هم که دوری از ایران حسابی آزارم میداد، صحبت به زبان فارسی با استادم حسابی حالم را خوب میکرد.
گاهی فکر میکنم اگر روزی قرار باشد دخترم هم در کلاس هنری مانند موسیقی شرکت کند، دوست دارم که با استاد ایرانی آموزش ببیند. هر چند که من و همسرم با او در خانه به فارسی صحبت میکنیم ولی دوست دارم که با ایرانیهای بیشتری ارتباط داشته باشد و به سادگی فارسی حرف بزند.

نتیجهگیری
بعد از پانزده سال زندگی در آلمان، زبان آلمانی بخش مهمی از زندگی من شده است. در محل کار، خرید، رفتوآمد و زندگی روزمره با آن سروکار دارم. اما وقتی پای موسیقی وسط میآید، متوجه میشوم بعضی ارتباطها هنوز در زبان مادریام شکل میگیرند. شاید به همین دلیل است که کلاس موسیقی با یک مدرس فارسیزبان برایم فقط یک کلاس آنلاین موسیقی نیست، چون یک مدل احساس آشنایی هم همراهش هست.
تجربه به من نشان داد که وقتی من با استاد ایرانیام حرف میزدم لازم نبود که بخشی از ذهنم را صرف پیدا کردن معادل کلمات کنم. میتوانستم دربارهی چیزی که میشنوم، چیزی که حس میکنم و چیزی که میخواهم در نوازندگیام ایجاد کنم، راحتتر صحبت کنم. واقعیت این است که هر چند من در حال حاضر در ایران زندگی نمیکنم، اما گوش و خاطرهی موسیقاییام هنوز با آن فرهنگ ارتباط دارد.
من آموزشم را به شکل آنلاین با آکادمی موسیقی آنلاین وب نوازان پیش بردم. در ابتدا که کمی به شیوه آنلاین شک داشتم ترجیح دادم که از راهنمایی تخصصی و رایگان موسیقی شروع کنم. در نهایت وقتی که کارشناسان این آکادمی با توضیحات کاملشان خیال من را کاملا آسوده کردند، ثبت نام کردم و آموزشم را شروع کردم.
خبرنامۀ وبنوازان را از دست ندهید!
هر هفته یک محتوای اختصاصی همراه با جدیدترین مقالات و نکات آموزشی موسیقی را برای شما میفرستیم.



